شاعر را بشناسيم وى ابو الغارات ، ملك صالح ، يكه‌سوار مسلمانان ، نصير الدين ، طلايع بن رزيك بن صالح ارمنى « 1 » است و چنان كه در اعلام زركلى آمده ، اصل او از شيعيان عراق است . او از آن جماعتى است كه خداى سبحان دين و دنيا را برايشان فراهم آورده و از اين رو ، افتخار دو سرا نصيبشان گشت . دانشى به حق نافع و سلطنتى دادگرانه داشت . همچنين فقيهى ممتاز بود چنان كه در كتاب خواص العصر الفاطمى ياد شده ، و نيز اديبى نكته‌بين و قافيه‌پرداز چونان كه در فرهنگ رجال آمده است . در عين حال ، وزيرى دادگستر است كه قاهره به سيرت عادله‌اش مىنازد ، ملت مصر در سايهء عنايتش مىبالد و دولت فاطميان از حسن تدبيرش در سياست رعيت و انتشار امنيت و دوام صلح و صفا به استحكام و قدرت مىفزايد و چونان كه زركلى در اعلام گويد : وزيرى است خود ساخته كه در شمار ملوك آيد . با لقب ملك صالح نامور شد و اين لقب با سيره و روش او مطابق آمده است ، چنان كه در تاريخ سراسر عظمتش مىخوانيم : به حق سوگند كه در دانش وافر و ادب شگفت‌انگيز ، در دادگرى و پارسايى ، در سياست پسنديده و رعايت رعيت ، و در داد و دهش و بذل و بخشش نيز سرآمد بود . كوتاه سخن اينكه وى در همهء فضايل و آداب دينى و دنيوى صالح و شايسته بود و گذشته از همهء اينها ، دلباختگى او به ائمهء اطهار و نشر آثارشان و دفاع از حريمشان با دست و زبان و نظم و نثر ستودنى است . فقها را در محضر خود مىخواند و در مسئله امامت و قدر با آنان مناظره مىكرد و در نصرت مذهب تشيع چون آتش سرخ بود ، چنان كه در خطط و شذرات الذهب تعبير كرده‌اند . تأليفى به نام الاعتماد « 2 » فى الردّ على اهل العناد دارد كه متضمن امامت على امير المؤمنين است و بحثى است پيرامون احاديث ولايت و امامت . دفتر اشعارش در دو جلد مدون

--> ( 1 ) . منسوب به ارمينيه : نام فلات وسيعى است . ( 2 ) . در شذرات الذهب « الاجتهاد » ثبت شده است .